Webcontent-Anzeige
REZERWAT SKAŁY W KRYNKACH
Rezerwat został utworzony na mocy Zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 lipca 1997, w celu ochrony i zachowania różnorodnych form rzeźby i mikrorzeźby skałek wraz z otaczającą je szatą roślinną. Głównym przedmiotem ochrony na terenie rezerwatu są naturalne odsłonięcia piaskowców zlepieńcowych dolnego triasu, które mają formę skałek: ambon, progów, ścian, grzybów i bloków skalnych. Powierzchnia rezerwatu wynosi 25,46 ha. Obszar ten ma wysokie walory dydaktyczno-naukowe, głównie ze względu na ciekawe odsłonięcia geologiczne. Rezerwat położony jest w miejscowości Krynki, gminie Brody. W rezerwacie „Skały w Krynkach" zarejestrowano 5 pseudokrasowych obiektów jaskiniowych, są to: Płaska Jama I w Krynkach długości 5,5 m, Płaska Jama II w Krynkach długości 5,5 m, Płaska Jama III w Krynkach długości 2,5 m oraz grota Skrzatów długości 3 m. Piąta Jaskinia Św. Barbary ma długość 18 m i składa się z niewielkiej, niskiej salki, do której wprowadzają cztery ciasne otwory. Niezwykle interesujący pod względem florystycznym jest wąwóz w płn. części rezerwatu pokryty wilgotną roślinnością grądową. W zacienionych i wilgotnych zagłębieniach, u podnóża piaskowcowych skał znalazły dogodne miejsce bytowania rzadkie, chronione i zagrożone gatunki roślin naczyniowych, między innymi czosnek siatkowaty (Allium victorialis), tojad dzióbaty, (Aconitum variegatum), pluskwica europejska, (Actaea europaea), paprotnica krucha (Cystopteris fragilis). Dominującą formacją roślinną w rezerwacie są bory, zdefiniowane jako zespół Peucedano-Pinetum (bór kontynentalny). W części północnej wykształcają się grądy Tilio-Carpinetum, z których na szczególną uwagę zasługuje zbiorowisko grądu niskiego Tilio-Carpinetum stachyetosum.
fot. M. Kozieł
Asset Publisher
Asset Publisher
Łowiectwo
Łowiectwo
W lasach żyje ok. 60 proc. z 618 gatunków kręgowców występujących w Polsce. Rozwój cywilizacji zachwiał odwieczną równowagą i regułami obowiązującymi w ekosystemach leśnych, co wpływa także na bytujące tam zwierzęta. Dlatego obecnie ich liczebność, sposoby opieki nad nimi, a także możliwości zapobiegania szkodom od zwierzyny – reguluje prawo: polskie i unijne.
Łowiectwo jest elementem ochrony środowiska przyrodniczego – tak definiuje je ustawa „Prawo łowieckie" z 1995 r. Zwierzęta łowne (20 proc. gatunków ssaków i 12 proc. ptaków występujących w Polsce) są dobrem ogólnonarodowym i własnością Skarbu Państwa. Gospodarowaniem zwierzyną łowną, zgodnie z zasadami ekologii oraz racjonalnej gospodarki leśnej, rolnej i rybackiej, zajmują się myśliwi zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim oraz leśnicy.
Zwierzyna gruba reprezentowana jest przez jelenie, daniele, sarny i dziki. Szacuje się, że jeleni jest ok. 420 szt., danieli 140 szt., saren 5270 szt., a dzików 980 szt. Okresowo pojawiają się łosie.
Z gatunków chronionych (kiedyś łownych) spotkać można wydrę, bobra, a czasami wilka. Na terenie naszego nadleśnictwa żyją lisy, zające, bażanty, kuropatwy, borsuki, kuny Zwierzyna drobna bytująca na terenie naszego nadleśnictwa to lisy, zające, bażanty, kuropatwy, borsuki, kuny i inne. Wśród zbiorników wodnych prawdziwy raj ma ptactwo wodne. Na potrzeby opracowania rocznych planów pozyskania zwierzyny, a także w celu określenia zabiegów hodowlanych i ochronnych w lesie niezbędne jest oszacowanie liczebności zwierzyny. Wynika z niego m.in., że na przestrzeni ostatnich lat stan populacji jeleniowatych systematycznie wzrasta.